شناسایی و تحلیل ابعاد تعاملی و مدیریتی موفقیت در پیاده سازی پروژه های اینترنت اشیا با چارچوب اسکرام
کد مقاله : 1223-ICM
نویسندگان
بهاره دلجو *1، علی محقر2، روح اله قاسمی3
1دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه صنعتی وفناوری، دانشکدگان مدیریت ،دانشگاه تهران، تهران، ایران
2استاد گروه مدیریت تولید و عملیات، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران،
3استادیار گروه مدیریت تولید و عملیات، دانشکده مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران
چکیده مقاله
هدف – هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل ابعاد تعاملی و مدیریتی اثرگذار بر موفقیت پروژه‌های اینترنت اشیا در چارچوب اسکرام است. با توجه به پیچیدگی فنی، ماهیت میان‌رشته‌ای و سطح بالای عدم قطعیت در پروژه‌های اینترنت اشیا، استفاده از رویکردهای چابک می‌تواند به بهبود کارایی، کاهش زمان توسعه و ارتقای کیفیت اجرای پروژه‌ها کمک کند.

روش – در این پژوهش، با مرور ادبیات نظری و تحلیل مطالعات پیشین، پنج بُعد اصلی موفقیت شامل همکاری تیمی و ارتباطات مؤثر، نقش‌آفرینی اسکرام مستر، مدیریت محصول و اولویت‌بندی، خودسازماندهی تیم توسعه، و بهبود مستمر و یادگیری تیمی استخراج شد. برای هر بُعد سه زیرشاخص تعیین گردید. سپس به‌منظور تعیین وزن و اهمیت نسبی شاخص‌ها، از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره بهترین–بدترین استفاده شد. نرخ سازگاری کمتر از 0.1 برای همه قضاوت‌ها، پایایی مناسب نظرات خبرگان را تأیید نمود.

یافته‌ها – نتایج نشان داد که زیرعامل «ارتباط بین‌تیمی شفاف» با وزن 28.92 درصد، مهم‌ترین عامل در موفقیت پروژه‌های اینترنت اشیا است. پس از آن، «تسهیل‌گری» با وزن 12.30 درصد و «هماهنگی میان نقش‌ها» با وزن 11.13 درصد قرار گرفتند. یافته‌ها بیان می‌کند که موفقیت پروژه‌های اینترنت اشیا در چارچوب اسکرام وابستگی بیشتری به عوامل انسانی، ارتباطی و تعاملی دارد تا عوامل صرفاً فنی. بنابراین، شفافیت ارتباطات، تسهیل‌گری اثربخش و هماهنگی نقش‌ها نقش مهمی در ارتقای بهره‌وری تیم‌های اسکرام دارند. نتایج این مطالعه می‌تواند راهنمایی کاربردی برای مدیران پروژه، اسکرام مسترها و سازمان‌های فعال در حوزه اینترنت اشیا جهت تمرکز بر بهبود تعاملات و مدیریت مؤثر ارتباطات تیمی باشد.
کلیدواژه ها
اسکرام، پروزه های اینترنت اشیا، روش بهترین-بدترین.
وضعیت: پذیرفته شده